Αν είναι ψέμα, ας είναι-τουλάχιστο- Απρίλης.

Δυο φίδια σέρνονται, τα χέρια. 

Κοιμόταν το ΄να μέσα στ' αλλο. Τα ξύπνησε ένας Απρίλης.

Σκάλωσε στα δάχτυλα ο αποχωρισμός, για λίγο.

Οπως σκοντάφτει το νερό στις πέτρες, στο ποτάμι.
 

Ηταν του έρωτα το άγγιγμα ή ένα αστείο του Απρίλη;
Για την αλήθεια του,θα ρωτήσω τον ίδιο.
Για την αλήθεια μου, θα ρωτήσω το νερό. 

Ακόμη σκαλώνει στις άκρες των δαχτύλων μου
 

Ζήτησα ενα ποίημα - Ho chiesto una poesia

Ζήτησα ενα ποίημα

οταν τα ποιήματα τελειώνουν
έρχεται η βροχή και
κομματιάζει στις κορφές
"την κόλαση που φέρνουμε μέσα μας"
σε σταγόνες.
Λοιπόν ποιά αράχνη θα υφάνει τα κομμάτια;

Ho chiesto una poesia

Quando le poesie finiscono
arriva la pioggia  
si fa a pezzi alle cime
"L'inferno che portiamo dentro di noi"
goccia a goccia.
Così chi ragno tesse i pezzi?  

ζήτησα απο ένα φίλο
να μου διαβάσει ένα ποίημα
μου είπε "τέλειωσαν τα ποιήματα"
Ηταν ποιητής
ζήτησα απο έναν άλλο φίλο
να μου διαβάσει ένα ποίημα
και μου έγραψε ένα
Ηταν "αγράμματος"

Η ποίηση και οι φίλοι δεν τελειώνουν ποτέ, ευτυχώς

ho chiesto di un amico 
leggemi una poesia
mi ha detto "poesie sono finite"  
Era un poeta
ha chiesto di un altro amico 
leggermi me una poesia  
e ha scritto un
E 'stato "analfabeta"

La poesia e i amici non finiscono mai, felicemente

ΥΓ. "την κόλαση που φέρνουμε μέσα μας" Β. Μαγιακόφσκι, Το φλάουτο των σπονδύλων.
P. S. "L'inferno che portiamo dentro di noi"V. Majakovskij, Il flauto di vertebre.

Χωρίς Εσένα - Senza di te

Χωρίς Εσένα

Τα μάτια σου 
είναι ακόμη εδω
η ανάσα σου
κρέμεται στ΄αυτί μου
το βάρος σου
στα παλεμένα σεντόνια
η μυρωδιά σου
καρφιτσώνει το σώμα
σταγόνες απο κόκινο κρασί

μα τί πήρες μαζί σου όταν έφυγες;
πώς βγήκες στη νυχτα χωρίς Εσένα;


Senza di te

I tuoi occhi  
sono ancora qui  
il tuo respiro  
appesa al mio orrechio 

il tuo peso  
in fogli battagliate 

il tuo odore  
appunta il corpo 

gocce di vino rosso

Che cosa hai preso con te quando te ne sei andato?  
come eri uscito alla notte senza di Te?

Io non ti chiedo (M. Benedetti)- Δεν σου ζητώ

    

    Δεν σου ζητώ

   Δεν σου ζητώ να μου φέρεις
    ένα αστέρι απ’ τον ουρανό ,
    σου ζητώ μόνο να γεμίσεις
    το χώρο μου με το δικό σου φως .
    Δεν σου ζητώ  να μου υπογράψεις
    δέκα γκρι φύλλα  για  την αγάπη,
    θέλω μόνο ν’ αγαπάς

    τα περιστέρια που μ’ αρέσει να παρατηρώ
    Δεν το αρνούμαι , απ’ το παρελθόν
    θα έρθει μια μέρα το μέλλον
    κι αυτό
    δεν έχει σημασία αν οι άνθρωποι
    το μόνο που κάνουν είναι να  μιλάνε .
    Εγώ δεν σου ζητώ .
    Ακολούθησε  τη στιγμή  γεμίζοντάς την με λόγους  να ζεις,

    μην παραδίνεσαι , μην αρνιέσαι τον εαυτό σου
    μη μιλάς  μόνο για να μιλάς .
    Δεν σου ζητώ να με πας να διαλέξω
    ένα αστέρι απ’ τον ουρανό
    Θέλω μόνο  ο τόπος μου
    να  είναι γεμάτος απ’ το δικό σου  φως .

Io non ti chiedo  (M. Benedetti)

   Io non ti chiedo di portarmi

    una stella celeste,

    solo ti chiedo di riempire

    il mio spazio con la tua luce.

    Io non ti chiedo di firmarmi

    dieci fogli grigi per poter amare,

    solo chiedo che tu ami

    le colombe che amo osservare.

    Dal passato non lo nego

    ci arriverà un giorno il futuro

    e del presente

    cosa importa alla gente

    se non fanno altro che parlare.

    Io non ti chiedo.

    Segui quest'attimo colmandolo di motivi

    per respirare,  non concederti, non negarti

    non parlare solo per parlare.

    Io non ti chiedo di andarmi a prendere

    una stella celeste

    solo chiedo che il mio spazio

    sia pieno della tua luce.

 Μετράφραση: Ελένη Αναστασοπούλου 

 Traduzione: Eleni Anastasopulu

Ο Μάριο Μπενεντέτι μια από τις πιο σημαντικές λογοτεχνικές φωνές της Ουρουγουάης. Μυθιστοριογράφος και ποιητής Εξαιρετικά δημοφιλής στη χώρα του (ποιήματά του μελοποιήθηκαν και έγιναν αγαπημένα τραγούδια) αλλά και στον υπόλοιπο ισπανόφωνο κόσμο, ο Μπενεντέτι είχε έντονη πολιτική δράση, ενώ από πολλούς κριτικούς θεωρείται ο χρονογράφος της μεσαίας τάξης της Ουρουγουάης στη διάρκεια του 20ού αιώνα. Γεννημένος από Ιταλούς μετανάστες, έγραψε περισσότερα από 80 μυθιστορήματα, ποιήματα, νουβέλες και δοκίμια καλύπτοντας μια χρονική περίοδο μεγαλύτερη των 60 χρόνων. Για δέκα χρόνια κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής δικτατορίας έζησε στην εξορία, ενώ υπήρξε σθεναρός υποστηρικτής του κουβανικού καθεστώτος. Η διείσδυσή του σε διαφορετικά στρώματα της κοινωνίας της χώρας του καταγράφηκε έντονα στις δημόσιες αναγνώσεις ποιημάτων του όπου επικρατούσε το αδιαχώρητο. Στα διηγήματά του ο Μπενεντέτι ιχνηλάτησε, με τις ευρηματικές περιγραφές του, τη χαμηλόφωνη γλυκύτητα του Μοντεβιδέο, αλλά και την απελπισία του γραφειοκρατικού κυκεώνα. Στην τελευταία ποιητική συλλογή του, η θεματολογία του περιστρέφεται στα γηρατειά και στην κακοφωνία της διεθνούς πολιτικής. Ο ίδιος, περιπαικτικά χαρακτήριζε την απαισιοδοξία του «πληροφορημένη αισιοδοξία» και διατράνωνε πως τα νιάτα είναι η ελπίδα για το μέλλον.Τα ερωτικά του ποιήματα, ανάμεσά τους το «Μην Κρατιέσαι», που προτρέπει στη ριψοκίνδυνη ζωή και το «Ας κάνουμε μια συμφωνία», είναι ζωντανοί ύμνοι στα χέρια εκατομμυρίων νέων από τη Λατινική Αμερική που τα ανταλλάσσουν με πάθος στο Διαδίκτυο.Πηγή : Καθημερινή

Ανοιξιάτικη μελαγχολία - Melanconia della primavera

Η φωτογραφία είναι λεπτομέρεια απο το Μνημειο Εβράιων Μαρτυρων Κατοχής στη Λάρισα
La foto è un dettaglio del Μonumento degli Ebrei  Martiri in Larissa

Ενα χαϊκού για τη μελαγχολία της Ανοιξης
 
δεν την αντέχω
τόση Ανοιξη χωρίς
εσένα φως μου

Un haiku per la malinconia della primavera

non la sopporto 
tanta primavera senza
te, mia luce

Εκκρεμότητες - Sospensioni

Εκκρεμότητες

Η βροχή μέσα μου
διασαλεύει
την τάξη των πραγμάτων
δημιουργεί
διαφανείς εκκρεμότητες

Sospensioni
 
La pioggia dentro di me
scuote
l'ordine delle cose
crea
sospensioni trasparenti  

Παλιατζής

"Ο παλιατζής. Ολα τα παλιά αγοράζω"
βγαίνω στο μπαλκόνι. Τ' αγροτικό μάρκας Ντάτσουν,φορτωμένο το ξόδι, πέφτει σε λακκούβα. Ενα αχ ξέφυγε απ' το μεταλλικό κεφαλάρι νυφικού , ισως και νεκρικού κρεβατιού. Ενα χαμόγελο πέταξε απ' την παλιά κορνίζα και σκάλωσε στα γυμνά κλαδιά του πλάτανου που εκλιπαρεί τα νερά για λιγο πράσινο. Ερωτες κρεμασμένοι σε φυλλοβόλα δέντρα...

Φως μου - mia luce

με είχες στο σκοτάδι                  mi avevi nel buio
οταν με είπες φως μου               quando mi hai detto mia luce
εσβησα                                       avevo spento

Δρομολόγιο - Percorso

Ο Αλτάιρ (Altair) είναι το ιδιαίτερο όνομα του αστέρα α του αστερισμού Αετός (alpha Aquilae, a Aql). Το όνομα αυτό προέρχεται από την αραβική λέξη النسر الطائر ‘an-nasr aṭ-ṭā’ir’, που σημαίνει ο ιπτάμενος αετός

 Το όνομα Βέγας, παρότι μοιάζει ελληνικό, προέρχεται από το αραβικό Waki, που στους Αλφόνσειους Πίνακες πήρε τη μορφή Wega. Η πλήρης αραβική ονομασία ήταν Al Nasr al Waki, δηλαδή «ο αετός που πέφτει ή εφορμά»






Δρομολόγιο

μου λες
με του Αλτάιρ τα φτερά πετώ στον Ουρανό
με κοιτάς
με του Βέγα τα φτερά πέφτω στην Αβυσσο

Αβυσσος-Ουρανός μ' επιστροφή
μια λέξη κι ενα βλέμμα


Percorso
 
Mi dici
con le penne di  Altair volo in cielo miguardi
con le penne di Vega cado nel abisso

Abisso-Cielo con ritorno
una parola e un sguardo

Το δάκρυ των αλόγων - La lacrima dei cavalli

O Αυτομέδων και τα άλογα του Αχιλλέα , Henri Renault (1868)

Ο Ξάνθος και ο Βάλιος (Μπάλιος), νιώθουν βαθιά θλίψη και θρηνούν, όπως οι άνθρωποι, όταν ένιωσαν πως ο αγαπημένος τους αμαξηλάτης, Πάτροκλος, έπεσε νεκρός από το κοντάρι του Έκτορα."..με τα κεφάλια τους κάτω στη γη σκυμμένα, ζεστά τρέχαν τα δάκρυα απ' τα βλέφαρα στο χώμα, καθώς θρηνούσαν αποζητώντας τον ηνίοχο.....Τα είδε να υποφέρουν ο Δίας και λυπήθηκε."(ΡΑΨ. Ρ 426-449).

 

To δάκρυ των αλόγων

Εκεί που σκυμμένος περπατάς 

και ταϊζεις τα μάτια σου
με χώμα

εκεί του Αχιλλέα τ' αλογα

δάκρυσαν

παράπονο και θρήνο

xώμα απο τα μάτια σου και δάκρυ των αλόγων

στη λάσπη τους φυτρώνει της περηφάνειας η θωρειά.

La lacrima dei cavalli 

 

 Dove stai caminando
e nutri gli occhi
con terrα
Ι cavalli di Achille '
hanno lacrimato
doglianze e  lamenti.

terra dai tuoi occhi e lacrima dei cavalli  

nel loro fango cresce l' aspetto del orgoglio .