Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνεντευξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα συνεντευξη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2015

"Κοινωνία με φωνή" - Συνέντευξη στην εφ. Θεσσαλία


http://wwwharitinicom.blogspot.gr/2015_10_04_archive.html 

4 Οκτωβρίου 2015



Η περιφερειακή διευθύντρια εκπαίδευσης Θεσσαλίας
μιλά εν όψει της ημέρας εκπαιδευτικών.
                                     Ελένη Αναστασοπούλου
Εκπαίδευση σε πέντε άξονες και με πέντε διαχρονικά αιτήματα

(Συνέντευξη:Χαριτίνη Μαλισσόβα)

Είχαμε συνομιλήσει με την κυρία Ελένη Αναστασοπούλου τον περασμένο χειμώνα για το συγγραφικό της έργο. Λίγους μήνες αργότερα έλαβε το χρίσμα της Διευθύντριας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας.Σήμερα,έξι μήνες μετά,συζητάμε για τα προβλήματα της Περιφέρειας και για τις προσπάθειες που η ίδια καταβάλλει για την επίλυσή τους,για τις προτεραιότητες και το δικό της όραμα για την Εκπαίδευση.
Από την περασμένη άνοιξη βρίσκεστε στη θέση της Περιφερειακής Διευθύντριας Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλίας.Ποια είναι τα σημαντικότερα ζητήματα που αντιμετωπίσατε στην Περιφέρειά μας;
Αν όπως είπε, ο μέγας, Ν. Καρούζος «κριθεί κάθε Άνοιξη από τη χαρά της» η δική μου περασμένη Άνοιξη, στην αρχή της οποίας μου έλαχε ν’ αναλάβω τη Διεύθυνση της Εκπαιδευτικής Περιφέρειας της Θεσσαλίας,σίγουρα θα κριθεί από τις τεράστιες ευθύνες που ανέλαβα. Ήταν μια περίοδος με πολλά ζητήματα σε εξέλιξη με πρώτο και σπουδαιότερο τις Πανελλαδικές Εξετάσεις κι αυτό διότι,όπως όλοι γνωρίζουμε,είναι μια διαδικασία που απασχολεί πάρα πολλές οικογένειες στην Ελλάδα,αφού έχουν στηρίξει πάνω της πολλές ελπίδες και προσδοκίες. Ευτυχώς κι επιτυχώς κύλησαν όλα καλά χωρίς απρόοπτα και προβλήματα. Από κει και πέρα θαρρώ ότι δεν υπήρξε καμία ημέρα χαλαρή. Ακολούθησε η επιλογή των Δ/ντών σχολείων της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας βασισμένη σε νέα νομοθεσία και φυσικά, όπως κάθε τι καινούριο, έχει τις δυσκολίες του και στη συνέχεια καθημερινά, θέματα ων ουκ έστι αριθμός...
Έχετε υπηρετήσει στην εκπαίδευση από τη θέση της Νηπιαγωγού και της Σχολικής συμβούλου.Πόσο βοήθησε αυτό στη σημερινή σας θέση;
Υπηρέτησα ως Νηπιαγωγός, ως προϊσταμένη, ένα μικρό διάστημα ως υπεύθυνη σχολικών δραστηριοτήτων,ως Σχολική Σύμβουλος και τώρα ως Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης Θεσσαλίας. Όταν κανείς γνωρίζει ένα οικοδόμημα από τα θεμέλιά του και το υπηρετεί σταδιακά από διάφορες θέσεις ευθύνης, βοηθά στο να σχηματίζει καλύτερη άποψη ανεβαίνοντας σιγά σιγά κι έτσι δεν κινδυνεύει να πέσει απ’ το απότομο ανέβασμα στην ταράτσα. Αυτό που με βοήθησε ιδιαίτερα είναι οι μεταπτυχιακές μου σπουδές και ειδικότερα στον τομέα της Οργάνωσης και Διοίκησης στην Εκπαίδευση. Εκείνο όμως που πιστεύω ότι παίζει τον καθοριστικό ρόλο είναι η άποψη, η στάση που έχει κάποιος στη ζωή του κι ο τρόπος να διαχειρίζεται και ν’ αντιμετωπίζει τις καταστάσεις.

Πόσο δύσκολο είναι το πέρασμα από τη θέση της εκπαιδευτικού στη διοίκηση και μάλιστα ολόκληρης Περιφέρειας και των δύο βαθμίδων;

Η ζωή μας είναι γεμάτη περάσματα, δρόμους και μονοπάτια κι όπως λέει και το τραγούδι «κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή… βρες την άκρη της κλωστής κι αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι». Τώρα, μετά από έξι μήνες μπορώ να πω ότι βρήκα την άκρη της κλωστής με πολλή δουλειά, με πολλή τύχη διότι έχω εξαιρετικούς συνεργάτες στο γραφείο, πολύ καλή επικοινωνία με το Υπουργείο Παιδείας και συνεργασία με τα στελέχη εκπαίδευσης και των τεσσάρων νομών.

Φέτος τέθηκε μεγάλο ζήτημα για τον αριθμό των κενών στα σχολεία .
Ποια είναι η δική σας θέση και κατά πόσο η περιφέρεια της Θεσσαλίας έχει καλύψει τις ανάγκες των σχολείων σε εκπαιδευτικούς;
Τα κενά στα σχολεία ήταν περίπου στο επίπεδο των περσινών, κατά τι αυξημένα εξαιτίας αρκετών συνταξιοδοτήσεων. Είναι ένα πρόβλημα μόνιμο, θα έλεγα, για την οριστική αντιμετώπιση του οποίου χρειάζονται διορισμοί, έγκαιρη προγραμματισμός και ορθολογιστική διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού. Η Περιφέρεια της Θεσσαλίας είχε ίσως τα λιγότερα κενά και τα μικρότερα προβλήματα. Καλύφθηκαν σχεδόν όλα με τις πρώτες αποσπάσεις και δεν υπήρξε σχολείο όπου στις 11 του Σεπτέμβρη να μην ακούστηκαν οι φωνές των μαθητών. Στη Μαγνησία έχουμε μια ιδιαιτερότητα, εξαιτίας των νησιών, διότι έχουμε πολλές ανακλήσεις των εκπαιδευτικών που παρουσιάζονται. Καταβάλλουμε τη μέγιστη προσπάθεια για όσο το δυνατόν λιγότερα προβλήματα. Υπάρχει βέβαια ο ευαίσθητος τομέας της Ειδικής Αγωγής όπου εκεί δυστυχώς έχουμε αναλογικά τις περισσότερες ελλείψεις. Μέχρι τώρα οι περισσότερες ανάγκες καλύπτονται από προγράμματα ΕΣΠΑ. Αυτό είναι ένα ζήτημα που απασχολεί ιδιαίτερα την πολιτική διοίκηση του Υπουργείου Παιδείας και υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον και βαθμός ευαισθητοποίησης.

Περισσότερες ελλείψεις υπάρχουν στην Πρωτοβάθμια ή στη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση;(δεν εννοώ μόνο σε διδακτικό προσωπικό αλλά και σε υποδομές)
Δεν είναι θέμα ποσότητας σε ό,τι τουλάχιστο αφορά το διδακτικό προσωπικό. Στην Πρωτοβάθμια τα πράγματα είναι πιο απλά, αντίθετα στη Δευτεροβάθμια είναι πολύπλοκα εξαιτίας των πολλών ειδικοτήτων και των διαφορετικών τύπων σχολείων, όπως Γενικά, Επαγγελματικά κλπ. Οι υποδομές είναι παρόμοιες αλλά και πάλι διαφορετικές διότι υπάρχουν και διαφορετικές ανάγκες που αντιστοιχούν στα ηλικιακά και άλλα χαρακτηριστικά των μαθητών.

Είστε γνωστή και μέσα από τη συγγραφική σας δουλειά-το παραμύθι σας,Το μυστικό της Ερασμίας και του Έραλντ,(εκδ.Διάπλους),και το μυθιστόρημά σας,Σκοτωμένο νερό,
(εκδ.Γαβριηλίδης)-,για την οποία έχουμε μιλήσει σε παλαιότερη συνέντευξή σας στη "Θ".Τι είναι η συγγραφή για εσάς και πόσο πια μπορείτε να ασχοληθείτε με αυτή;
Η συγγραφή είναι τρόπος να ζεις. Κι όχι τόσο η γραφή, όσο η ανάγνωση. Εσείς άλλωστε το γνωρίζετε πολύ καλά διότι ξέρω ότι κι εσείς γράφετε αλλά κυρίως διαβάζετε και μάλιστα πολύ. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ πια ν’ αφιερώσω το χρόνο που θέλω κι αυτό μου λείπει πολύ. Παρηγορούμαι με τη σκέψη ότι δημιουργώ βιωμένες εμπειρίες οι οποίες κάποια στιγμή θα εξωτερικευτούν ως σημάδια στο χαρτί και όχι στην ψυχή. Βέβαια, με κάθε ευκαιρία χάνομαι στις σελίδες κάποιου βιβλίου. Έχω πάντα δίπλα μου ένα σημειωματάριο και σημειώνω ιδέες, σκέψεις και λέξεις που κάποια στιγμή, στο μέλλον, ίσως μεγαλώσουν και πάρουν λογοτεχνική μορφή. Αυτό το εξάμηνο, μου συμβαίνει να γράφω συχνά χαϊκού και τώρα που το σκέφτομαι μάλλον είναι η ανάγκη μου να εκφράσωλογοτεχνικά και περιεκτικά αυτά που συμβαίνουν γύρω μου. Είναι μια σπουδαία άσκηση με συμπυκνωμένη αξία.

Στο Ευρωκοινοβούλιο,πρόσφατα,έγινε αναφορά για τον τρόπο στελέχωσης των θέσεων των Περιφερειακών Διευθυντών Εκπαίδευσης στη χώρα μας.Θα θέλατε να μας πείτε την άποψή σας;

Δεν πιστεύω ότι ο Γκι Φέρχοφσταντ δεν είχε τίποτα πιο σημαντικό ν΄αναφερθεί πέρα απ’ τους Περιφερειακούς Δ/ντες Εκπ/σης της Ελλάδας. Προφανώς κάποιοι συνεργάτες του απ’ την Ελλάδα θεώρησαν ότι αυτό ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και σοβαρότερα ζητήματα που αντιμετώπιζε η χώρα κι εστίασαν σ’ αυτό. Εξάλλου,αυτό γινόταν κατά κόρον και μέσα στη χώρα μας. Η άποψή μου είναι ότι σαφώς η διοίκηση θα πρέπει να έχει συνέχεια, να μην επηρεάζεται από τις όποιες πολιτικές αλλαγές και ο βαθμός συνειδητότητας και υπευθυνότητας στελεχών και υπαλλήλων να υπάρχουν στο μέγιστο βαθμό. Απαραίτητη συνθήκη γι' αυτό θεωρώ την συναντίληψη για τον τρόπο διακυβέρνησης και κατ’ επέκταση εφαρμογής της συγκεκριμένης ιδεολογικής φιλοσοφίας πολιτικής η οποία γίνεται δια της διοίκησης. Και ρωτώ: ποιος πιστεύει σήμερα ότι η εφαρμογή της πολιτικής είναι δυνατή όταν οι απόψεις και οι ιδεολογίες είναι στον αντίποδα; Είναι σαν να ζητούμε από κάποιον που δεν αγαπά την ποίηση να υποστηρίξει και να γράψει ένα ποίημα. Μακάρι να καταφέρουμε να φτιάξουμε μια κοινωνία όπου όλοι θ’ αγαπούν την ποίηση και τότε θα μπορεί ο καθένας, αν όχι να γράψει τουλάχιστο, ν’ απαγγείλει ένα ποίημα.Εν κατακλείδι, ας κριθεί ο καθέναςαπ’την αποτελεσματικότητά του και το έργο του κι ας μην προγραφεί, όπως ήδη έκαναν κάποιοι για τους Περιφερειακούς Διευθυντές στο σύνολό τους.


Ποιες είναι οι άμεσες προτεραιότητές σας ως περιφερειακή διευθύντρια;
Οι άμεσες προτεραιότητες αφορούν καταρχάς στη διαχείριση των καθημερινών λειτουργικών ζητημάτων που ανακύπτουν σε όλες τις βαθμίδες, η αποτελεσματικότητα των οποίων έχει να κάνει με το βαθμό συνεργασίας τόσο με τα στελέχη της εκπαίδευσης όσο και με τον καθένα εκπαιδευτικό ξεχωριστά. Ξεκίνησα τη χρονιά κάνοντας συσκέψεις με όλους του Δ/ντες Πρωτοβάθμιας και Δευετεροβάθμιας όλης της Περιφέρειας, ακριβώς για να θέσουμε ένα κοινό πλαίσιο που θα αποτελέσει το σημείο αναφοράς και σύγκλισης της κοινής προσπάθειας και της συνεργασίας μας. Αυτό το πλαίσιο αναφοράς το διατρέχουν οι εξής πέντε άξονες:
1)Επιμόρφωση και ανάπτυξη του εκπαιδευτικού προσωπικού
2)Στήριξη και αναβάθμιση σχολικών μονάδων- κοινωνικός ρόλος του σχολείου
3)Συνεργασία με τοπική κοινωνία, δημοτικούς, περιφερειακούς, κι εθνικούς οργανισμούς.
4)Έρευνα, ανάπτυξη κι Ευρωπαϊκά προγράμματα, δράσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
5)Συνεργασία με τα ΑΕΙ και ΤΕΙ
Θα ήθελα να μπορούσα να γνωρίσω δια ζώσης και να κάνω κοινωνό αυτού του σχεδιασμού κάθε ένα εκπαιδευτικό και μαθητή, αλλά επειδή είναι λίγο δύσκολο να γνωρίσω 10.000 περίπου εκπαιδευτικούς και 100.000 πάνω κάτω μαθητές, δηλώνω ότι είμαι στη διάθεση όποιου θέλει να προτείνει και να συζητήσει μαζί μου.
Επίσης μια διαρκής, θα έλεγα, προτεραιότητά μου είναι να καταφέρω να εφαρμόσω εκείνη τη μορφή διοίκησης που έχει στο επίκεντρο τον άνθρωπο, χωρίς να υπολείπεται σε δημιουργικότητα, αποτελεσματικότητα και ποιότητα.

Η 5η Οκτωβρίου είναι η παγκόσμια ημέρα των Εκπαιδευτικών.
Ποιο είναι το δικό σας όραμα για την εκπαίδευση;
Το όραμά μου εμπνέεται και διαπνέεται από τη φιλοσοφία της Ρόζας Ιμβριώτη και του Δημήτρη Γληνού και περιέχει τα πέντε διαχρονικά και βασικά αιτήματα της παιδείας όπως τα είχε ορίσει ο Δελμούζος.
1. Δημοκρατική οργάνωση.
2. Ενιαίο και συνεκτικό πνεύμα ανάμεσα στις βαθμίδες.
3. Μελέτη του τόπου, της ζωής και του πολιτισμού.
4. Επιλογή των γόνιμων και ουσιαστικών στοιχείων του πολιτισμού.
5. Ικανούς και συνεχώς καταρτιζόμενους εκπαιδευτικούς.
Όραμα εστιασμένο στην δυναμική της κοινωνίας, στη δημοκρατία, στην άμβλυνση των ανισοτήτων που οφείλονται σε κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες και στην αγωγή μαθητών-πολιτών με κριτική σκέψη και στάση
Όραμά μου είναι η παιδεία και η αγωγή να συνδυάζουν θεωρία και πρακτική που θα βοηθά εκπαιδευτικούς και μαθητές ν’ αποκτήσουν κριτική κοινωνική συνείδηση, μέσα από την κατανόηση των αιτιών, του κοινωνικού πλαισίου και της ιδεολογίας που διαμορφώνουν τις ζωές τους.
Εντέλει, μια κριτική παιδαγωγική που θα έχει σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία μιας «κοινωνίας με φωνή» όπως λέει ο Paulo Freire.

Ευχαριστώ, εσάς προσωπικά, ως συνάδελφο και ομότεχνο και την εφημερίδα σας για την ευκαιρία της συνάντησης και της επικοινωνίας.

Σάββατο 15 Νοεμβρίου 2014

Ελένη Αναστασοπούλου: “Τα παραμύθια λένε πάντα την αλήθεια”

viewimg
Συνέντευξη στην Κωνσταντίνα Καρυδάκη
Μετά τη συλλογή διηγημάτων για ενήλικες με τίτλο «Σκοτωμένο Νερό» από τις εκδόσεις Γαβριηλίδη, η Λαρισαία συγγραφέας Ελένη Αναστασοπούλου επιστρέφει μ” ένα παραμύθι  “Το μυστικό της Ερασμίας και του Έραλντ” από τις εκδόσεις “Διάπλους”. Ως εκπαιδευτικός ένιωσε τεράστια ευθύνη και προσπάθησε το παραμύθι της να έχει όλα τα χαρακτηριστικά του καλού παραμυθιού. Γι αυτό “πάτησε” πάνω σ” ένα παραδοσιακό μύθο.
Η Ερασμία κι ο Έραλντ είναι δυο παιδιά από διαφορετικούς κόσμους που έχουν τη θέληση και την τόλμη να νικήσουν ό,τι τους χωρίζει. Τα παραμύθια δεν είναι ψέμματα, είναι η αλήθεια με άλλο τρόπο, με έναν τρόπο που να μπορεί κανείς να την αντέξει, να την καταλάβει, να τον κάνει καλύτερο, λέει η Ελένη Αναστασοπούλου. Και τα έχουμε ανάγκη όλοι, μικροί και μεγάλοι…
Πώς πέρασες από τις ιστορίες για ενήλικες σε παραμύθι για παιδιά;
Πιστεύω ότι ένα λογοτεχνικό έργο διαβάζεται από όλες τις ηλικίες. Σε όλους έχει κάτι να δώσει. Ιδιαίτερα ένα παραμύθι. Ποιος ενήλικας δεν αγαπάει την “Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων” ή τον “Εγωιστή γίγαντα” του Όσκαρ Ουάιλντ; Επίσης, ας μην ξεχνάμε πως παλιά τα παραμύθια λέγονταν μεταξύ των μεγάλων, τα παραδοσιακά παραμύθια ήταν για μεγάλους. Κι όπως λέει ο διάσημος παιδαγωγός και ψυχαναλυτής B. Betellhaim τα λαϊκά παραμύθια βρίσκονται χαραγμένα στο είναι του ανθρώπου και του παιδιού βεβαίως. Αυτό σημαίνει πως με τα παραμύθια όχημα μπορούμε να εκφράσουμε τις αγωνίες μας με την ασφάλεια όμως της φαντασίας. Ενώ είμαι πολλά χρόνια στην εκπαίδευση κι έχω φτιάξει και διηγηθεί στην τάξη πολλά παραμύθια δεν αποφάσιζα να γράψω, γιατί το θεωρώ ένα πολύ σοβαρό και δύσκολο είδος, όπως και καθετί που απευθύνεται σε παιδιά.
Επειδή ενέχει το στοιχείο της ευθύνης;
Τεράστιας ευθύνης. Επειδή είμαι κι εκπαιδευτικός αυτό το αίσθημα το ένιωσα πολύ έντονα. Εν τέλει νομίζω πως έγραψα μια ιστορία που μπορεί να διαβαστεί και από μικρούς και από μεγάλους. Μου πήρε πολύ καιρό. Δυο χρόνια σχεδόν.
Δεν είναι εύκολο.
Καθόλου. Το “χτίζεις” λέξη λέξη. Είναι μια επίπονη υπόθεση γραψίματος και σβησίματος. Ήθελα να έχει όλα τα χαρακτηριστικά ενός καλού παραμυθιού γιατί υπάρχουν τέτοια χαρακτηριστικά. Η ιδέα ξεκίνησε από έναν παραδοσιακό μύθο και στην πορεία είχα διάφορα ερεθίσματα κι όλα αυτά τα μάζεψα και βγήκε αυτή η ιστορία. Όσον αφορά στα  χαρακτηριστικά του καλού παραμυθιού, πρώτο είναι πως πρέπει να λειτουργεί σε ένα περιβάλλον μαγείας, ελεύθερο από τα όρια του χρόνου και του χώρου γιατί έτσι απελευθερώνεται η φαντασία του παιδιού. Επίσης οι ήρωες του παραμυθιού να έχουν τη δυνατότητα να αλλάζουν εξωτερικά χωρίς όμως να χάνουν την ταυτότητά τους.
10440992_711791755565026_8941801828456230068_n
Αυτές είναι οι βαθύτερες επιθυμίες μας.
Ναι! Πόσες φορές δεν ευχηθήκαμε να μπορούσαμε να μεταμορφωθούμε σε κάτι άλλο, να γίνουμε αόρατοι κοκ. Κι αυτό διώχνει τις εντάσεις. Ακόμη πρέπει να υπάρχει το στοιχείο της φύσης που είναι πιο δυνατή από μας. Να εκφράζει αγωνίες είτε υπαρξιακές είτε κοινωνικές. Ξέρετε αυτά δεν αλλάζουν. Τις αγωνίες που έχουμε μικροί τις έχουμε οι μεγάλοι. Ο τρόπος που τις εκφράζουμε αλλάζει. Και βέβαια, να διατυπώνονται στα παραμύθια οι βασικές ανάγκες της αγάπης, της αποδοχής, της φιλίας, που η ικανοποίησή τους μας οδηγεί στην αυτοπραγμάτωση. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για μένα είναι να συνυπάρχει το καλό και το κακό. Ακόμη και στον ίδιο ήρωα. Γιατί δεν είμαστε μόνο καλοί ή μόνο κακοί. Συμβαίνει και οι καλοί να γίνονται καμιά φορά κακοί και το αντίστροφο.
Σαν να λέμε οι δυο όψεις του ίδιου νομίσματος.
Ακριβώς. Είμαστε και καλοί και κακοί. Κι αυτό μας βάζει σε προβληματισμό και σκέψη. Εδώ πρέπει να επιλέξουμε.
Γιατί Ερασμία και Έραλντ; Ένα όνομα ελληνικό κι ένα…;
Ξένο. Είδες; Σε βάζει αμέσως σε σκέψεις. Ότι πρόκειται για δυο διαφορετικούς κόσμους που κάπου συναντιούνται. Γιατί τους συνδέει ένα κοινό μυστικό. Κάποιο εμπόδιο μπαίνει ανάμεσά τους. Με ποιο τρόπο αυτά τα παιδιά κατάφεραν να ξεπεράσουν τα εμπόδια; Αυτή είναι η ιστορία.
Ποια είναι λοιπόν η κεντρική ιδέα;
Η θέληση. Το θάρρος. Κι αυτά είναι θέματα που απασχολούν μικρούς και μεγάλους.
Είναι τα ζητούμενα που θέλουμε να κάνουμε κρατούμενα.
Κι όταν το παιδί βρίσκει τις λύσεις μέσα από τους ήρωές του, μαθαίνει να τα λύνει και στη ζωή. Κάποιοι θα πουν… σιγά παραμύθια. Να αντιμετωπίζουμε τα παιδιά με την αλήθεια. Μα τα παραμύθια δεν είναι ψέμματα, είναι η αλήθεια με άλλο τρόπο, με έναν τρόπο που να μπορεί κανείς να την αντέξει, να την καταλάβει, να τον κάνει καλύτερο. Όχι να τον συνθλίψει, να του κόψει τα πόδια. Αυτό προσφέρει το παραμύθι. Εσωτερική δύναμη, κριτική σκέψη. Κι όλα αυτά με την ασφάλεια της φαντασίας.  Κι αυτό το παραμύθι, της Ερασμίας και του Έραλντ, σε κάνει να πιστεύεις πως αν το θελήσεις, μπορείς να καταφέρεις τα πάντα!
Άλλαξες εκδοτικό οίκο;
Οι εκδόσεις Γαβριηλίδης δεν βγάζουν παιδικά. Οι εκδόσεις Διάπλους βγάζουν μόνο παιδικά κι έχουν εξαιρετικές σειρές και θέλω να τους πω ένα μεγάλο ευχαριστώ που με εμπιστεύτηκαν και στηρίζουν πολύ όλους τους συγγραφείς τους.
Ξεκινάει λοιπόν το ταξίδι των παρουσιάσεων.
Πρώτα από τον Τύρναβο.
Καλοτάξιδο.
Σ” ευχαριστώ πολύ.
Γράφεις κάτι άλλο;
Ε, ναι. Στα τελειώματα είμαι.
Για μεγάλους;
Για μεγάλους.

http://diavasinet.gr/%CE%B5%CE%BB%CE%AD%CE%BD%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CF%8D%CE%B8%CE%B9%CE%B1/